Dag 4 : husky tocht en noorderlicht

Dag 4 : husky tocht en noorderlicht 

We waren echt helemaal gesloopt gisteren. Het noorderlicht liet zich niet echt zien dus we lagen op tijd in bed. Half tien ging het licht uit. Geslapen als een blok tot half zeven. Met een duf hoofd word ik wakker. Ik neem wat voor de hoofdpijn en doe rustig aan. 

We worden vandaag op tijd (tussen 8:40u en 8:55u) opgehaald. Niks uitslapen vandaag. Half acht zitten we aan het ontbijt. Kwart voor negen rijd het busje van Yllas experience weer voor. Ze zijn telkens mooi op tijd. We zijn vandaag weer met dezelfde groep als gisteren. Gezellig. De gids verteld dat we een uur moeten rijden want de husky farm ligt in ….. Zweden. Oh wat cool zeg. Daar zijn we nog nooit geweest. 

Na een half uurtje rijden we Zweden (Sverige) in. Het lukt me net om het bord op de foto te krijgen. We zitten helemaal achterin het busje. Door de ramen zien we niks, de binnenkant is  bevroren. 

Na een klein uur komen we aan bij Pajala huskies. We kunnen nog even gebruik maken van het toilet dat gewoon buiten is. Brrr koud aan de billen. 

Daarna is het omkleden. We manoeuvreren ons in een thermo overal over onze winterjas en zorgen dat we al warmte pads bij de voeten hebben. Dan krijgen we buiten instructies over hoe we de slee moeten besturen en moeten remmen. De honden willen namelijk altijd rennen dus wij moeten ze afremmen. 

Dan lopen we naar de sleetjes. De honden staan al enthousiast op ons te wachten. Elke slee heeft vijf honden. Ik neem plaats in de slee en Rob gaat achterop staan. Halverwege zal er gewisseld worden. Je zit op een rendier vel en hebt nog een dekentje op je. Hoppa daar gaan we. 

De tocht is weer prachtig. Door het bos, over bevroren meren en moerassen. Geweldig gewoon. Het is wel echt koud. Het is -16 vandaag maar de sneeuw spat wat op en je zit stil. 

Als we op de helft zijn wisselen we. Rob gaat het sleetje in en ik mag nu op de slee staan. Het is een stuk minder koud als je staat. Wel had ik wat last van koude vingers. Het sturen is best makkelijk en remmen ook. Je ziet de honden gewoon naar je kijken als je remt. Zo van hei…. We willen door. Na 1 uur en 15 minuten hebben we 16 kilometer afgelegd en zijn we terug bij de kennels. 

We mogen met de honden knuffelen na afloop. Ze zijn zo lief. Al pist er wel een tegen m’n overal aan. Ze hebben zo’n 40 honden in de kennel en doen per dag 2 of 3 tochten. Ze kunnen dus regelmatig wisselen met de honden. Ze hebben 3 maanden “vakantie” in de zomer en beginnen dan weer met trainen. De tochten zijn 5 dagen in de week. In het weekend hebben ze ook gewoon vrij. 

We kleden ons om en mogen naar de warme kota waar een vuurtje brand. Het is een knus huisje dit keer. We krijgen warm bessensap en een worst om warm te maken in het vuur. Ook krijgen we kaas brood en bosbessen cake. Het smaakt allemaal heerlijk. We hadden ook wel trek. 

Het busje staat weer klaar om ons op te halen en terug te brengen naar ons huisje. Helaas lukt het me niet om een foto te maken van het Finland (Suomi) bord. Er ging net iemand voor m’n camera zitten. Maar we zijn weer terug in Finland. 

Tegen half twee zijn we weer thuis. Tijd voor warme thee met een stroopwafel en even bellen met het thuisfront. Daarna spelen we een potje skipbo en ik ga er met de winst vandoor. 

Buiten ziet qua lucht er super uit. We hebben bij de cabin twee kick sleds staan. Dus we gaan lekker soort van steppen / sleeën. Hier op de wegen is het goed te doen en bergaf maak je best wat vaart. Dit is leuk hoor. Wel vermoeiend dus een lange ronde wordt het niet. We proberen ook de gewone slee nog even maar we hebben niet echt een berg hier dus Rob moet me maar even voort trekken. 

Vanavond koken we weer zelf. Rob heeft van de week aardappeltjes voor in de oven, spinazie en hamburgers meegenomen dus die staan op het menu vanavond. Nog een potje skipbo (winst Essie) en daarna winter vol liefde. 

Ondertussen blijven we de app maar in de gaten houden en ga ik regelmatig naar buiten om te kijken. Het begint lichtjes maar als ik de bocht om ga wordt het al mooier en mooier. Snel terug om ons om te kleden, het statief te pakken en snel naar het meer te gaan. Is nondeju net m’n telefoon ook nog bijna leeg. Gelukkig hebben we een power bank bij ons. Die heeft me gered. 

OMG wat prachtig is het vandaag zeg. We blijven maar foto’s maken. Het statief werkt perfect met de afstandsbediening die erbij zit. De kleuren zijn top, groen, rood, roze. Wow wow wow. We blijven tot de activiteit minder wordt en zijn rond kwart over tien weer terug in het huisje. Het is -24 buiten, snel warm douche en het bedje in. Wat een gave dag weer !!