Dag 22 : Galveston - Houston - Amsterdam Schiphol - Spaubeek

Dag 22 : Galveston - Houston - Schiphol - Spaubeek 

We gaan naar huis vandaag. De drie weken vakantie zitten erop. De nacht is ruk maar ik had niet anders verwacht van mezelf. Het is toch altijd weer even die spanning in m’n lijf. Ik heb het 12 uur zien worden, paar keer wakker en om kwart over zes was ik klaar. Rond zeven sta ik op en kleed ik me aan. Ik wil naar het strand voor de zonsopkomst. 

De zon komt hier om 7:20 uur op. Ik loop de pier op en heb hier mooi uitzicht over zee. Eerst een klein oranje streepje maar binnen 2 minuten is de zon uit de zee gekomen. Ik loop terug en ga het strand op. Nog even genieten van de zeelucht. Heerlijk. Al hoeven die vissenkoppen van mij niet. Dit was trouwens een behoorlijke. En die tanden brrrr. 

Als ik terug op de kamer ben is Rob ook al in het land der levenden. We gaan ontbijten. We maken voor de laatste keer een Texas wafel en wat toast. Dan maken we snel plaats voor andere. Het is druk. 

We gaan de laatste boodschappen doen in de Walmart. Chocolade voor m’n vader en een kennis en wat medicatie voor mezelf. Maar potverdorie ze hebben de grote potten headache relief niet. Shit. Dan moeten we straks nog even snel bij een andere Walmart stoppen. Ik kan echt niet zonder. 

We gaan douchen en pakken dan de koffer voor de laatste keer in. Rob doet z’n lange broek al aan. Die zit bij mij in de rugzak. Ik wil zo lang mogelijk een korte aan. Iets voor elf lopen we het hotel uit. We zwaaien nog een keer naar de zee en rijden dan de snelweg op richting Houston. 

We stoppen onderweg nog bij 3 Walmarts maar geen een heeft de headache relief pillen op voorraad. Shit zeg. Ik pak maar een pot pain relief mee en hopen dat deze dezelfde werking hebben. En voor een volgende keer meteen bij de eerste winkel meenemen. Het lijkt nu wel of ze uit de handel zijn gehaald of zo. De schappen zijn geplunderd. 

We rijden maar door naar de car rental. We hebben de tijd maar moeten nog even tanken. Voor de laatste keer gooien we bijna 6 gallon erin. We moeten de auto vol inleveren. 

Mooi op tijd leveren we de auto weer in. We krijgen direct ook de afrekening die op 0 staat. Zo hoort het. We hebben deze vakantie 3677 mijl gereden. Dat staat gelijk aan 5883 kilometer. We geven nog door dat de handrem service nodig heeft en dat de tweede nummerplaat mist. Dan lopen we naar de bus die ons naar terminal C brengt. 

Daar printen we zelf onze koffer labels bij een self check in en droppen de koffers bij de balie. Ze zijn beide 18 kilo. Dan door naar security waar gewoon compleet geen rij staat. Dat schiet lekker op. En zo staan we 3 uur voor onze vlucht bij de gates. 

We gaan op voedsel jacht. We zijn beide (en ik al helemaal) geen fan van het vliegtuig voer dus halen we nog een bak rijst met twee soorten kip bij pick up stix, een soort panda express, die we delen. 

We gaan bij de gate zitten en ik verplaats mezelf nog een keer in het vliegtuig. Rob heeft nu een rijtje van 4 voor zichzelf en ik een rijtje van 3. Het vliegtuig zit bij lange na niet vol en nu hebben we lekker de plaats en hopelijk kan ik dan ook wat slapen straks. Ondertussen wordt de korte broek dan toch ingeruild voor een lange. Bah. 

Om 16:00 uur stipt beginnen ze met boarden. Het vliegtuig is echt super leeg en we hebben plek zat. Om kwart voor vijf worden we naar achter geduwd en na 20 minuten taxiën gaan we de lucht in. 

We vermaken ons met een film, een spelletje en een serie op de iPad en proberen na het eten (ik heb alleen het broodje gehad en de koekjes zitten in de rugzak) wat te slapen. Het lukt me redelijk maar uren zijn het niet geweest. We hebben ook best veel turbulentie en dat zorgt ervoor dat je telkens weer wakker wordt. Rob heeft wel wat langer geslapen. Uurtje of 5 denkt hij zelf. 

Als we nog anderhalf uur moeten krijgen we nog een broodje dat we beide overslaan. Omdat Rob gezegd heeft dat hij allergisch is voor kaas krijgt hij een business class ontbijt omdat de broodjes van economy allemaal met kaas waren en de quiche met worstjes van business class niet. 

We vliegen via IJmuiden Nederland in en om 9:15 uur raken de wielen weer Nederlandse grond. We zijn geland op de Polderbaan dus we moeten 15 minuten zeker taxiën. Het gaat gelukkig allemaal snel. 

We zijn ook snel uit het vliegtuig en bij de zelfscan paspoort controle is het totaal niet druk. Maar dan begint het wachten. De bagage is dus wel vertraagd en het duurt een eeuwigheid voordat de koffers komen. We staan zeker een uur bij de band te wachten. Dan komen eindelijk de koffers eraf rollen. 

Snel naar de hotel shuttle bus. Die zou om 10:42 uur moeten vertrekken. Wij komen om 10:37 uur buiten maar op het blaadje van Ibis staat die van 10:42 uur niet meer op. Shit. Moeten we nog langer wachten, de volgende gaat pas om 11:00 uur. Opeens komt er toch een bus aanrijden om 10:39 uur. We rennen er snel heen en springen erin. Hij rijdt daarna meteen weg en dropt ons 10 minuten later bij het Ibis hotel. Eens kijken of de auto er nog staat. Brrrr wel even wennen aan de temperatuur buiten. 

We zijn het er beide over eens, Texas en New Mexico zijn leuke staten geweest om door te rijden. De combinatie steden en natuur is echt goed. Natuurlijk zijn er lange rechte saaie wegen geweest maar dat is overal wel een keer. De hotels waren prima, de auto ook en we hebben deze vakantie weer genoten van alles wat Amerika te bieden heeft. Gaat het ooit vervelen?? Ik denk van niet. Eens kijken waar we volgend jaar gaan uitkomen. Jullie mogen in ieder geval weer meereizen dan. 

Oh nog een paar handige tips. De e-Sim van Airalo heb ik nu al een keer of 5 gebruikt. Dit keer met USA telefoonnummer en dat is super bevallen. Handig om af te geven in de restaurants om op een wachtlijst te komen en gelukkig konden we bellen met de autopech. 

Ook had ik dit jaar voor het eerst een Revolut credit card mee. Super handig. Je zet van te voren geld op je kaart en via de app kun je goed bijhouden wat er af gaat en is het makkelijk om extra geld te storten. Voordeel van Revolut is geen koersopslag van 2% en dat scheelt toch wel. 

Iets voor 13:00 uur komen we aan in Spaubeek en kunnen we eindelijk de katjes weer knuffelen. De koffers worden leeg gemaakt en opgeruimd. Dan halen we Ziggy op bij m’n ouders. We zijn weer compleet. Morgen heb ik nog een dagje vrij maar donderdag begint het gewone leven weer. Op naar de volgende vakantie. Zodra we plannen hebben zullen jullie het hier horen. 

Nogmaals bedankt voor het meereizen en tot de volgende keer 🇺🇸 

 

jeeej de kaart is bijna vol