Dag 18 : Del Rio - San Antonio
11 oktober 2024 - San Antonio, Texas, Verenigde Staten
Dag 18 : Del Rio - San Antonio
Note to myself…. Geen motels meer. Pfff er was een bovenbuurman die aan het tapdansen was in z’n kamer, althans zo leek het. Gordijnen die zoveel licht binnen lieten dat we net zo goed het licht konden aanlaten en het was erg benauwd. Dus een flut nacht en na het zoveelste gevecht met het laken geef ik het om kwart voor zes op en vermaak ik me wel met de telefoon.
Als Rob ontwaakt is bellen we weer even met de familie. In dit hotel hebben we geen ontbijt en onze broodjes zijn op dus gaan we lekker uit ontbijten. Er zit een IHOP vlak naast het hotel. Rob neemt de breakfast sampler en ik de 2x2x2. 1 pannenkoek krijgen we niet op en die gaat mee. En na twee koppen thee en drie koppen goede koffie lopen we terug.
We pakken in en checken om kwart over tien pas uit. De TomTom gaat op de outlets in San Marcos. We gaan wat shoppen vandaag. Dan hebben we morgen een volle dag om San Antonio te ontdekken. Voor we Del Rio uitrijden gooien we de tank nog maar eens vol. Normale prijzen weer hier. $2,74 voor een gallon. Voor nog geen 45 dollar een volle tank.
Net buiten Del Rio ligt de basis van de Special Air Forces. We zien dan ook een stuk of vier vliegtuigjes in de lucht oefenen.
De ene na de andere vlinder spat tegen onze vooruit. Lekker dan. We hebben het de ruit helemaal schoongemaakt. De voorkant van de auto is een aardig kerkhof geworden.
Iets voor Uvalde komen we weer een border patrol tegen. Hier lachen we eens vriendelijk en mogen we zonder controle doorrijden.
Iets na Uvalde zien we opeens blauwe en rode zwaailichten van een highway patrol in onze achteruitkijkspiegel. Rob vraagt nog aan me of hij ons moet hebben?? We stoppen maar langs de kant van de weg. En ja hoor daar komt de politie. De reden dat we aangehouden worden is dat we geen kentekenplaat op de voorkant van de auto hebben zitten en volgens meneer agent is dat verplicht in Texas. Nou ja we hebben een rental car dus geen idee. Hij vraagt de om de papieren en onze rijbewijzen en stelt nog wat vragen. Dan loopt hij weg met het papierwerk om een en ander te checken. Kijken of we niet op de FBI most wanted list staan of zo. Na een tijdje komt hij terug met een waarschuwing en mogen we onze weg vervolgen. Wat een onzin dit. We zien genoeg auto’s zonder voor kentekenplaat en volgens Rob is het helemaal niet verplicht. Ik zoek het nog even op maar de agent heeft gelijk, Texas is a two-plate state en het kan je $ 200 boete opleveren. Maar goed dat is niet onze zorg. We gaan het in ieder geval doorgeven aan Alamo en die moeten maar zorgen dat de auto in orde is.
Zo hei dat is weer even wennen. Na dagen bijna de weg voor ons alleen gehad te hebben is het rond San Antonio natuurlijk weer flink druk met 4 banen auto’s.
Rond kwart voor twee komen we aan in San Marcos. We beginnen bij de Tanger outlet en gaan even gericht winkelen. Rob slaagt bij de Levi’s voor twee nieuwe spijkerbroeken en een hemd. Bij de Old Navy zoeken m’n moeder en Inge via de whatsapp nieuwe flip flops uit. Dan rijden we naar de premium outlets die ernaast ligt. Bij Tommy slagen we beide nog voor polo’s, bij de GAP haalt Rob nog een hemd en ik scoor nieuwe Nikes.
Het is al over zes als we wegrijden bij de outlet. We zetten de navigatie op een Cheesecake factory. Daar zijn we al 1,5 jaar niet meer geweest. De laatste vakanties kwamen we er geen tegen en nu hebben we wel zin in wat lekkers te eten en een punt cheesecake voor straks.
Door files en drukte rondom San Antonio komen we pas rond kwart over zeven aan bij de cheesecake factory die bij de North Star shopping mall ligt. Hier staan een paar mega cowboy boots. In het restaurant is het ook erg druk en moeten we wachten. Kunnen we wel al een punt cheesecake uitzoeken.
Hier heb je altijd keuze stress. Het menu bestaat uit 19 pagina’s en dan heb je ook nog een apart skinnylicious menu. Uiteindelijk gaan we na lang wikken en wegen voor de Korean bbq chicken en tomato basil pasta. Het smaakt prima en we hadden ook echt wel trek. Na ons ontbijt hebben we eigenlijk niks meer gehad vandaag. We gaan voor de 30th anniversary cheesecake to go wand zo’n punt krijgen we nu echt niet meer op.
We rijden in een kwartier naar ons hotel. Fairfield inn & suites downtown waar we pas om kwart over negen aankomen. We krijgen kamer 422. Helemaal bovenaan dus geen tapdansende bovenburen. We ruimen onze aankopen op en klooien om de wifi aan de gang te krijgen. Wat een gedoe maar het lukt uiteindelijk.
Morgen gaan we de stad in en zullen er iets meer foto’s zijn dan vandaag.
oh en de cheesecake is jammie.






















