Dag 6 : Arches NP

Dag 6 : Arches NP 

Weer geen top nacht. Ik heb altijd best veel moeite om te slapen de eerste paar nachten. Het zal later wel beter gaan. Om half zes bellen we met het thuisfront. We zijn toch wakker. We besluiten daarna maar om ons aan te kleden en naar Arches te rijden vandaag. 

Voor Arches NP moet je reserveren als je tussen 1 april en 6 juni en tussen 28 augustus en 31 oktober tussen 07:00u en 16:00u het park in wilt. Ook deze tickets gaan best snel, zeker voor de vroege uurtjes en wij hebben geen tijdslot gereserveerd (ik was te laat) dus moeten voor 7 uur binnen zijn. 

Om 6:10u rijden we weg. Het ontbijt begint in het hotel pas om 6:30u maar van de mevrouw aan de receptie mag ik wel een alvast een stuk fruit pakken. Ik pak een banaantje mee. 

De ingang van Arches NP is maar 10 minuten rijden. Er zijn al meer mensen op de been want het is best druk bij de toegangspoortjes. We laten onze NP pas zien en rijden door naar de Delicate arch trail waar we om 6:45u aankomen. Langzaam begint het al licht te worden buiten. Het is zelfs frisjes dus een vestje is geen overbodige luxe. 

Zo, we zijn nu echt wakker. Het is een beste klim naar de arch. Onderweg zien we een white tail deer met twee jongen. In een half uur maken we heel wat hoogtemeters en komen we hijgend en puffend aan bij de Delicate Arch, het symbool van de staat Utah. Het blijft toch gaaf om te zien en het is de wandeling zo waard. 

We maken een riedel foto’s van de 16 meter hoge boog en gaan beide onder de arch staan. We laten m’n ouders ook nog even meegenieten van het uitzicht via FaceTime. 

Na een korte snack en drink pauze beginnen we langzaam aan de weg terug. En ondanks dat dit veelal bergaf is, is het niet fijn lopen. Na 1 uur en 45 minuten zijn we terug bij de auto. Het is kwart voor negen en ik heb er al 8000 stappen opzitten. De wandeling naar Delicate Arch was uiteindelijk 5,22 kilometer. 

We rijden verder het park in. De volgende stop is de Skyline arch. Dit is maar een kort wandelingetje vanaf de parkeerplaats waar we helemaal alleen zijn. 

We rijden nog verder het park in naar Devils Garden. We vinden een parkeerplaats en pakken de rugzak weer in. We willen nog wel een stukje lopen. Het is echt heerlijk wandelweer vandaag. Niet te warm en een heerlijk verkoelend windje. 

De eerste stop is Landscape arch. Deze boog is de langste van noord Amerika met een lengte van 93,3 meter. Vroeger mocht je eronder staan maar tegenwoordig is hij vrij fragiel en kun je hem bekijken vanaf een view point. 

We hebben nog puf en tien jaar geleden was het veel te warm om te lopen maar nu gaan we door naar Double O arch, die is vanaf landscape arch nog 2 kilometer. Het is behoorlijk klauteren over rotsen en ploeteren door mul zand. Maar het uitzicht is zo vreselijk gaaf dat je het allemaal snel vergeet.

Na een uurtje komen we aan bij Double O arch. Hier pakken we even een kleine pauze en genieten van het uitzicht en de schaduw. In de zon in het toch best warm. 

We klauteren en klimmen weer terug naar het begin van de trail. Ik maak nog een korte tussenstop bij Pine tree arch terwijl Rob op me wacht. Hij wilde niet meer. Na 2,5 uur zijn we terug op de parkeerplaats. We hebben 8 kilometer gewandeld. 

Bij de auto tanken we vocht bij. We maken plaats voor andere mensen en rijden weer verder naar de Windows section. Het is even wachten op een parkeerplekje maar we kunnen de auto gelukkig snel kwijt. 

Alsof we nog niet genoeg gelopen hebben beginnen we gewoon hier aan de 1,6 kilometer round trip naar de Windows. We beginnen bij de North window die te bereiken is via een aantal trappen. 

Vanaf daar is het een kort stukje naar de south window. En als je vanaf daar naar Turret window loopt heb je een super uitzicht op beide Windows. We zetten ze allemaal op de foto en lopen terug naar de auto. 

Iets verderop zetten we de auto neer voor de double arch. Het is maar een korte wandeling naar deze dubbele boog. Uiteraard klimmen we nog onder de bogen. Het blijft machtig mooi en je voelt je zo klein hier. 

We maken nog een foto stop bij de Garden of Eden. Ik kan geen stap meer zetten. M’n voeten willen niet meer. 

We verplaatsen ons langzaam richting de uitgang van het park. We stoppen nog bij balanced rock en bij de courthouse towers. 

De laatste stop is het visitor center waar we ons laten vastleggen met het welkomsbord van Arches. Dan zeggen we Arches tot ziens en rijden Moab weer in.

We hebben wat nieuwe broodjes nodig. We stoppen bij de city market voor een boodschap. We scoren verse bolletjes voor tussen de middag voor morgen. 

Dan rijden we terug naar het hotel. We zijn een beetje murf. Ik moet nog een heel verslag schrijven en foto’s uitzoeken dus chillen we lekker op onze bank. Dat hebben we wel verdiend. 

Vanavond gaan we voor een pizza bij Canyon pizza co. We bestellen beide een 8” pizza. Rob een suprème zonder kaas natuurlijk en ik een chicken bacon ranch met lekker veel kaas. Voor mij is de portie prima. Rob lust nog wel wat na z’n pizzaatje. Ze zijn wel erg lekker. 

We gaan nog een stukje rijden na het eten. We rijden de 128 op. Het is een geweldige weg met de rivier aan de ene kant en hoge rotswanden aan beide zijden. (We zijn nergens gestopt voor een foto) 

Na een tijdje gaan we de La Sal mountain loop road op. Deze 43 mijl lange weg gaat dwars door de La Sal mountains en Manti La Sal forest. We zien warempel nog wat wildlife. Een paar hertjes langs de weg. Ook staan er regelmatig koeien langs de weg te grazen. Na een uur slingeren komen we eindelijk weer in de bewoonde wereld. 

We gaan terug naar ons hotel. Het is mooi geweest voor vandaag. Het was een geweldige dag in Arches. Morgen gaan we proberen iets later wakker te worden en dan na het ontbijt naar Canyonlands te vertrekken. Op naar weer een mooie dag. 

Oh ps vandaag 25221 stappen en 18,72 km.