Dag 2 : Orlando

Dag 2 : Orlando 

Ik was zo vreselijk moe maar val niet meteen in slaap. Na heel wat draaien val ik dan toch in slaap. De bovenburen maken ook nog wat herrie dus dat hielp ook niet mee. Om 2:15 uur word ik voor het eerst wakker. Dat is nog veel te vroeg. Gelukkig val ik vrij snel weer in slaap tot 6:00 uur. Prima voor een eerste nacht. Rob heeft ook goed geslapen. Ik sta maar op en FaceTime met mam. 

Als Rob op is maken we ons ontbijt klaar. We hebben wat brood en bagels gehaald gisteren. Melk en koffie erbij en zo hebben we een prima bodem. 

Via de united app zien we dat de koffer is opgehaald maar we weten niet hoe laat hij er zal zijn. Ik ga eens vragen bij de receptie maar helaas is United nog niet geweest. Ik praat via messenger nog met iemand van united en hij kan me alleen zeggen dat de koffer bij een koerier staat en geeft me een telefoonnummer. Als ik via de AirTag zoek zie ik hem in een depot staan bij het vliegveld. 

Ik heb eigenlijk geen zin meer om te wachten en bel de koeriersdienst. Na even zoeken heeft hij m’n koffer gevonden. Hij wordt binnen een paar uur gebracht. Ik vraag of we hem zelf kunnen komen ophalen. Dat is geen probleem. Hij heeft het adres en wij springen de auto in. Koffer here we come. 

Na 20 minuten kunnen we de koffer in onze armen sluiten. Hoera !!!!

Thuis ruimen we koffer uit en kan ik eindelijk wat gel in m’n haar doen. En de korte broek en T-shirt kunnen aan want het is buiten heerlijk weer. 

We pakken de auto en rijden in een half uur maar Apopka waar de wildlife drive begint. Dit is een 11 mijl lange weg door wetlands en langs meertjes. Hij is elke vrijdag, zaterdag en zondag open en het is gratis. 

We krijgen een kaartje mee van de mevrouw aan de ingang. Ook zien we al een waarschuwingsbord voor alligators. We zijn benieuwd of we er gaan zien. 

En die zien we genoeg. Samen met nog eens een hele bende vogels en vissen. Er leven meer dan 372 soorten vogels in dit gebied. Een waar paradijs voor de vogel spotters. 

We doen er 2 uurtjes over. Je mag er maar 10 mijl per uur rijden en je stopt regelmatig omdat er weer een alligator naast de auto ligt of een aalscholver een vis gevangen heeft. 

Het is over enen als we weer de gewone weg oprijden. We hebben honger en zetten de TomTom op een Subway waar we een lekker broodje pakken en deze in de auto opeten. 

We rijden via Disney naar onze volgende bestemming. 

Elke zaterdag is in old town Kissimmee een classic car show. Deze begint om 13:00 uur en in de avond gaan de auto’s door de straten. Het is echter een crime om een parkeerplaats te vinden. Het staat overal vol. Aan de overkant bij een dollar tree winkel vinden we nog een plekje en lopen old town in. 

Het is niet echt ons ding. Van die vreselijke toeristen winkeltjes, harde muziek en een soort kermis met wat attracties. Er staan ook pas een paar oude auto’s. Wellicht dat het in de avond voller staat. Voor nu hebben wij het wel gezien. 

We snuffelen nog even in de dollar tree. Een winkel waar alles 1 dollar is. Al is het nu tegenwoordig al $ 1,25. Iemand nog een ballon nodig voor Valentijn?? 

We rijden terug naar het appartement en kijken of we de chromecast aan de praat krijgen. Helaas heeft deze problemen met het verbinden met het WiFi netwerk. Dus moeten we wie is de mol maar later op de iPad terug kijken. 

We hebben honger. En dus zetten we Google maps maar aan om te kijken of onze favorieten in de buurt liggen. We hebben zin in een biefstukje. De Longhorn steakhouse ligt niet heel ver weg gelukkig. 

Aan de balie melden ze ons dat het 10 minuten wachten is. Geen probleem. Het is lekker buiten. En inderdaad binnen 10 minuten krijgen we een sms dat de tafel klaar is. We nemen beide een biefstuk. Rob de New York strip met een gepofte zoete aardappel met kaneel suiker en ik een sirloin met parmasan cheese crust met een loaded baked potato en een salade. 

We krijgen beide water met ijs. Ik had  water zonder ijs gevraagd en Rob z’n bier komt ook maar niet. M’n water zonder ijs wordt een beetje ruw op tafel gezet en ook m’n salade ondervind hetzelfde lot. We vragen op een gegeven moment maar aan iemand anders waar het bier blijft. Als het eten arriveert krijgt Rob eindelijk z’n Sam Adams. Het eten smaakt prima. Als ik klaar ben wordt m’n bord al weggeruimd terwijl Rob nog aan het eten is. Het blijft toch apart. Als Rob klaar is wordt de rest afgeruimd. Normaal staan ze al klaar met de rekening maar dit meisje loopt weer weg. Euh dit zijn we niet gewend. Normaal vragen ze of je nog een toetje of wat te drinken wilt en zo nee dan is het hop de rekening op tafel. We wachten en wachten en na een tijdje komt ze eindelijk terug met de rekening. Ik geef m’n credit card en krijg het bonnetje om te tekenen. Het bedrag dat erop staat is een flink stuk lager dan de eigenlijke rekening. Normaal zou ik het meisje aangesproken hebben maar door het lange wachten, het vergeten van het bier en het gedrag van het meisje vind ik het goed. Ik geef fooi en teken de bon. Gauw wegwezen hier. 

We gaan terug naar het appartement om te chillen en een beetje op tijd het bedje in te gaan. Ik zal vanavond prima slapen op mijn eigen kussen. 

En zoals beloofd de foto’s van het appartement en de auto.(zie bij Apopka)