Dag 5 : White River junction - Lincoln

Dag 5 : White River Junction - Lincoln 

De nacht was eigenlijk best oké. Als een blok in slaap gevallen. Alleen zijn de muren hier flinterdun en werd ik om vijf uur wakker van een niesende buurman/vrouw en de ijskast die weer op aan het stijgen is. Daarna geen minuut meer geslapen. 

Er zit geen ontbijt bij dit hotel erbij. We kleden ons aan en pakken de auto naar Shyrl’s diner aan de andere kant van de rivier in new Hampshire. Het is een klein tentje en het is er goed druk maar we vinden een plekje. Het is een allegaartje aan mokken en bestek. Echt super leuk. We bestellen een big breakfast voor Rob met ei, worstjes en wentelteefjes en voor mij een eitje met toast, bacon en een chocolate chip pannenkoek. Het is lekker en veel en we pakken een doosje mee met wat restjes. 

We stoppen bij het trein station waar we nu met iets betere lucht foto’s maken van de trein en het station. We zien gewoon blauwe lucht en de zon. Yeah. Graag voor de rest van de vakantie dit weer a.u.b.  

Op de kamer doen we de verzorg ronde en rijden we rond negenen weg naar Waterbury. Hier ligt de ijsfabriek van Ben en Jerry’s. Het is een uurtje rijden. Helaas krijgen we hier een tegenvaller te verwerken. De tour door de fabriek is dicht en de smaken begraafplaats is ook dicht. Nondeju dat stond nergens vermeld. 

We lopen toch maar een rondje over het terrein waar we wel mogen komen en in het winkeltje. Rob pakt zich nog een chocolade ijsje. Ik hoef zo vroeg geen ijs. 

Ik kijk nog of ik toch niet stiekem bij de begraafplaats kan komen maar het is toch verder weg dan verwacht en ik durf niet echt verder te gaan. Was al illegaal bezig. We gaan maar weer. Als ik dit had geweten waren we er niet speciaal voor omgereden. 

Montpelier is de hoofdstad van Vermont en we rijden er toch langs. Kunnen we net zo goed hier ook nog even het state capitol mee pikken. Op zondag is deze wel dicht. En deze is ook niet zo imposant. We hebben mooiere gezien. 

Rob begint het na heel wat USA vakanties eindelijk te snappen als het op welkomsborden aankomt. Hij weet dat er gestopt moet worden waar mogelijk en op de snelweg even beetje vaart minderen. We rijden vandaag weer een nieuwe staat in en als het bord van new Hampshire in zicht is begint Rob zich te melden. Ik had hem natuurlijk allang zelf ook geschoten. 

We rijden verder naar Franconia Notch state park waar we een uitzichtpunt meepakken. Het is vandaag gelukkig droog en af en toe zien we zelfs blauwe lucht tussen de grijze wolken. Het is wel fris qua temperatuur. Een dik vest hebben we wel nodig vandaag. 

We willen graag even de pootjes strekken en vragen aan een ranger naar een leuke wandeling. Hij vertelt ons dat we een afslag verder moeten rijden voor een leuke korte wandeling naar het Basin en de watervallen. 

Klinkt als een prima plan. We parkeren de auto en gaan op pad. Het wandelpad is langs een snelstromende rivier met kleine watervallen en uiteindelijk het Basin. We lopen dan nog iets verder het bos in naar de Kinsman waterval. Het is glibberen en glijden want alles is nat en zompig en regelmatig zakken de schoenen de blubber in. 

We rijden verder naar the Flume Gorge waar we eerst even in het visitor center kijken. We besluiten ter plekke de Gorge maar te gaan lopen. We hebben hier wel tickets voor nodig. Ze zijn 21 dollar pp. Online zijn ze iets goedkoper maar dan moet ik weer een account aanmaken en voor 5 dollar besparing ga ik nu niet miepen. 

De wandeling is een rondje van 2 mijl (3,2 km) en gaat aardig op en af. In het begin is het nog bos met een mooie covered bridge maar na een tijdje loop je de kloof in over boardwalks en houten trappen. De kloof wandeling zelf is niet zo heel lang maar wel mooi. 

De rest van de wandeling gaat over een verhard bos pad en we komen langs verschillende uitkijkposten en nog een covered bridge (Sentinel bridge). Na een klein uurtje zijn we weer in het visitor center. Al met al een prima wandeling van net geen 4 km. 

We gaan naar ons hotel in Lincoln. We slapen de komende twee nachten in een Holiday inn. We krijgen kamer 305 en deze ziet er weer prima uit. Tijd om even de hoogtepunten van de formule 1 terug te kijken. Foei foei Max. Slechte move zeg. Zonde dit. 

We hadden vanmiddag al gezegd dat we frietjes en burgers wilden eten vandaag dus kijken we op Google voor een restaurant die dat hebben. Black Mtn Co. voldoet perfect aan deze criteria. Als we buiten komen staan er allemaal oude Fordjes op de parkeerplaats. 

Tijd om te gaan eten. Rob gaat voor een brie & bacon burger en ik voor een southern burger met bacon jam, kaas en cole slaw met stukjes perzik. De burgers zijn echt super lekker. De frietjes zijn ook heerlijk en de mandjes gaan leeg. 

Na het eten rijden we nog een stukje de Kancamagus highway op. Op zoek naar wildlife. We zien niks. Het is denk ik nog iets te vroeg. De elanden / hertjes komen meestal pas tegen schemering en dat duurt nog wel anderhalf uur eer het zover is.

We rijden op ons gemakje terug het hotel. We moeten dringend een wasje draaien. We hebben alleen maar handbagage dus niet heel veel kleren mee. De droger doet helaas z’n werk niet helemaal goed dus hangt er overal in de kamer nog iets vochtige was.  

Morgen gaan we de kancamagus highway helemaal rijden en zien wat we onderweg tegen komen. 

Ps geen skipbo vanavond dus de tussenstand blijft gelijk